Bayındırlık ve İskan
Bakanlığından: ALT YAPILAR
İÇİN AFET YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ
BÖLÜM Amaç,
Kapsam, Dayanak ve Tanımlar Amaç MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, içme suyu ve kanalizasyon
şebeke ve arıtmalarını içeren altyapı tesislerinin doğal afetlere dayanıklı
olarak tasarımı ve mühendislik hesapları ile malzeme seçimi, yapımı,
işletilmesi, bakım ve onarımı için gerekli asgari şartlara dair usul ve
esasları belirlemektir. Kapsam MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, içme suyu ve kanalizasyon şebeke
ve arıtmalarını içeren altyapı tesislerinin etüt, planlama, proje, inşaat ve
işletme süreçlerini kapsar. Dayanak MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 15/5/1959 tarihli ve 7269 sayılı
Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirlerle Yapılacak
Yardımlara Dair Kanuna ve 13/12/1989 tarihli ve 180 sayılı Bayındırlık ve
İskan Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye
dayanılarak hazırlanmıştır. Tanımlar MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a)
Altyapı tesisi: Kanalizasyon ve içme suyu şebeke ve arıtmalarını, b)
Muhtemel deprem: Tesisin tasarlanan hizmet süresi içerisinde meydana gelmesi olası
deprem olup 50 yıllık zaman aralığı içerisinde %50 olasılıkla meydana
gelebilecek, 72 yıl dönüş periyotlu bir deprem büyüklüğünü, c)
Maksimum deprem: 50 yıllık zaman aralığı içerisinde %10 olasılıkla meydana
gelebilecek, 475 yıl dönüş periyotlu bir deprem büyüklüğünü, ç)
Sınai imalat: Depo, kaptaj, atık su ve içme suyu
arıtma tesisleri, terfi merkezi, vantuz, tahliye, baca vb. tesislere ait
imalatları, d)
Borulu imalat: İçme suyu isale ve şebeke hatları
ile atık su ve yağmur suyu ana kolektör ve şebeke hatlarına ait imalatları, e)
TSE standartları: Türk Standartları Enstitüsünce yürürlüğe konulmuş
standartları, ifade
eder. İKİNCİ
BÖLÜM Etüt ve
Planlama Yönetmelik, standart ve şartnameler MADDE 5 – (1) Altyapı tesisi yapılacak alanların etüt ve
planlaması, konuyla ilgili düzenlemeler ile bu düzenlemelerde belirtilmeyen
hususlarda öncelikle TSE standartları esas alınmak kaydı ile ilgili AB
düzenlemelerine uygun olarak yapılır. Etüt çalışmaları MADDE 6 – (1) Etüt çalışmaları kapsamında aşağıdaki hususlar
incelenir. a)
Coğrafi durum, b)
Sosyoekonomik durum, c)
Mevcut tesislerin durumu, ç)
Harita ve imar durumu, d)
Enerji tesislerinin durumu, e)
Nüfus ve yerleşim durumu, f)
İçme suyu temini durumu, g)
Atık su ve yağmur suyu hatlarının deşarjı. Planlama çalışmaları MADDE 7 – (1) Planlama çalışmaları kapsamında aşağıdaki
hususlar incelenir. a)
İçme suyu tesis ihtiyacı, b)
İçme suyu arıtma tesis ihtiyacı, c)
Atık su tesis ihtiyacı, ç)
Atık su arıtma tesis ihtiyacı, d) Yağmur
suyu tesis ihtiyacı, e)
Altyapı tesisinin ömrü dikkate alınarak tesisten yararlanabilecek mevcut ve
gelecekteki nüfus, f)
Altyapı tesisinin ömrü dikkate alınarak mevcut ve gelecekte ihtiyaç duyulacak
içme suyu miktarı, g)
Altyapı tesisinin performans kıstasları, ğ)
Altyapı tesisinin bakım, onarım ve işletme parametreleri, h)
Altyapı tesisinin yürürlükteki mevzuatlara uygunluğu, ı)
Mevcut ve yeni yapılacak altyapı tesislerinin birlikte kullanılması durumunda
her iki tesisin birlikteliğinin ekonomiklik ve işletme yönünden uygun olup
olmadığı, i)
Altyapı tesisinin ekonomik analizi, j)
Altyapı tesisinin afet risk analizi, k)
Altyapı tesisine ait acil durum müdahale planı. Depremle ilgili performans hedefleri MADDE 8 – (1) Altyapı tesislerinin depreme yönelik tasarımı ve
afet duyarlılık değerlendirmesinde bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Tablo-1 ve
Tablo-2’de verilen kıstaslar esas alınacaktır. ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM Jeoteknik Etüt Kapsam MADDE 9 – (1) İçme suyu ve kanalizasyon alt yapı projeleri
dahilinde yer alan iletim hatları ve üst yapı ünitelerinde kaya veya zemin
koşullarının belirlenmesi amacıyla jeoteknik etüt
çalışmaları yapılır. Bu çalışmalarda, konuyla ilgili düzenlemelerle birlikte
bu Yönetmeliğin 10, 11, 12, 13 ve 14’üncü maddelerinde belirtilen şartlara
uyulur. Zemin koşullarının belirlenmesi MADDE 10 – (1) Proje alanında daha önceden yapılmış olan topoğrafik, jeolojik, hidrojeolojik, jeofizik,
mühendislik jeolojisi ve jeoteknik çalışmalar;
yapılacak detaylı arazi çalışmaları ile birlikte değerlendirilerek bölgesel
ve yerel jeolojik yapı belirlenir. İletim hatlarında yapılacak çalışmalar MADDE 11 – (1) İçme suyu projesi kapsamında şebeke ve isale hatlarında; kanalizasyon
projesi kapsamında ise şebeke, toplayıcı, kolektör ve yağmur suyu hatlarında
araştırma çukuru ve sondaj açma çalışmaları yapılır. İletim hatlarında yapılacak araştırma
çukuru çalışmaları ve amacı MADDE 12 – (1) Derinliği 1,5 metreden az olan iletim
hatlarında, güzergâhta yer alan toprak zeminlerin ve ileri derecede bozunmuş
kaya kütlelerinin yanal ve düşey yayılımını, araştırma çukuru derinliğinden
daha sığ olması durumunda yeraltı suyu seviyesini, kazı şekli ve sınıflarını
belirlemek ve örselenmiş örnek alınması amacıyla araştırma çukuru açılır. (2)
Araştırma çukuru sayısı ve dağılımı, iletim hattı güzergâhı boyunca gözlenen
zeminin özelliklerine bağlı olarak belirlenir. (3)
Proje alanının jeolojik özellikleri açısından sondaja gerek görülmeyen
durumlarda, derinliği 1,5 metreden fazla olan iletim hatlarında da araştırma
çukuru çalışmaları uygulanır. (4)
Araştırma çukurları, boru hattının yerleştirileceği seviyenin en az 1,0 metre
altına inecek şekilde açılır. İletim hatlarında yapılacak sondaj
çalışmaları ve amacı MADDE 13 – (1) Sondaj çalışmaları, iletim hattı güzergâhında
yer alan birimlerin yanal ve düşey yayılımının tespiti, varsa yeraltı suyu
seviyesinin belirlenmesi, örselenmiş ve örselenmemiş örnek alınması ve
yerinde deneylerin uygulanması amacıyla derinliği 1.5 metreden fazla olan
iletim hatlarında yapılır. (2)
Sondaj sayısı, dağılımı ve derinliği alanın zemin özelliklerine göre
belirlenir. (3)
Sıvılaşma riskinin yüksek olduğu güzergâhlarda, alansal veriye ihtiyaç
duyulması halinde gerekli jeofizik çalışmalar yapılır. Sınai yapılarda yapılacak çalışmalar MADDE 14 – (1) İçme suyu projeleri kapsamında yer alan depo,
terfi merkezi, su alma yapısı ve arıtma tesisi ile kanalizasyon projeleri kapsamında
yer alan terfi merkezi ve atık su arıtma tesis alanlarında; örselenmiş ve
örselenmemiş örnek alınması, yerinde deneylerin yapılması, zemin
profillerinin oluşturulması ve varsa yeraltı suyu seviyesinin belirlenmesi
amacıyla sondaj çalışmaları yapılır. (2)
Sondaj yapılıp yapılmayacağı, yapılacak ise sondaj sayısı, dağılımı ve
derinliği yapının boyutlarına, temel derinliğine ve yapının inşa edileceği
alanın jeolojik özelliklerine göre belirlenir. (3)
Sondaja gerek duyulmayan durumlarda kaya veya zeminin yanal ve düşey
yayılımını, varsa yeraltı suyu seviyesini, kazı şekli ve sınıflarını
belirlemek ve örselenmiş örnek almak amacıyla araştırma çukuru açma
çalışmaları yapılır. (4)
Ayaklı depo yerlerinde, (B), (C) ve (D) grubu zeminlere oturan 5000 metreküp
ve üzerinde hacme sahip depo yerlerinde ve yapının boyutları göz önüne
alınarak gerekli görülmesi halinde arıtma tesisi alanlarında jeofizik
çalışmalar yapılır. Bu çalışmalar sonucunda, deprem anında oluşacak dinamik
yatay deprem yüklerine karşı zemin davranışı, ivme spektrumları ve zemin-yapı
etkileşiminin belirlenmesinde kullanılmak üzere sismik dalga hızı değerleri,
zemin hakim titreşim periyodu, dinamik elastik parametreler ve zemin
büyütmesi belirlenerek değerlendirilir. (5)
Jeofizik ölçü nokta sayısı, dağılımı ve araştırma derinliği yapının
boyutlarına, temel derinliğine ve yapı alanının zemin özelliklerine göre
belirlenir. Yapı zemin ilişkisinin değerlendirilmesi MADDE 15 – (1) Yapılacak arazi ve laboratuvar
çalışmaları sonucunda belirlenecek su içeriği, birim hacim ağırlığı, kıvam
limitleri, konsolidasyon, şişme, dayanım
parametreleri, yataklama katsayısı, zemin grubu,
yerel zemin sınıfı, spektrum karakteristik periyotları, sismik dalga hızı,
maksimum yatay yer ivmesi, sıvılaşma potansiyeli, şev duraylılığı
gibi jeoteknik parametreler ve değerlendirmeler
esas alınarak, tasarımda kullanılmak üzere jeoteknik
etüt (zemin etüt) raporu hazırlanır. (2)
Jeoteknik etüt (zemin etüt) raporu bunlarla sınırlı
olmamak kaydıyla aşağıda verilen değerlendirmeleri içermelidir. a)
Alt yapı projelerinin uygulanacağı sahaların doğal afet riski taşıyan
bölgelerde bulunması durumunda, heyelan, taşkın, çığ, kaya düşmesi, yangın
gibi doğal bir afetin etkisi altında iletim hatları ve sınai yapıların afet
güvenliğinin ve risk azaltıcı önlemlerin açıklaması. b)
Proje alanının afet tehlike ve riskinin, çeşitli kurum ve kuruluşlarca
yapılmış, temin edilmesi mümkün olan, envanter, duyarlılık, tehlike, risk
haritaları gibi üst ölçek harita ve örnek çalışmalara atıfla belirtilmiş
açıklaması. Önceki çalışmaların bulunmadığı durumlarda, jeolojik-jeoteknik araştırma ve analizlere dayalı olarak gerekli
veriler toplanılmalı, kritik alanlarda gerekli görüldüğü takdirde, ayrıntılı
çalışmalar ile doğal afet tehlike ve risk durumu 1/5.000, 1/1.000 veya 1/500
ölçekli haritalar üzerinde ortaya konulmalıdır. c)
Elde edilen veriler ışığında, güzergâh ve sınai yapı yeri alternatiflerinin
kıyaslaması. ç)
Alternatif güzergâhın tespit edilememesi durumunda uygulanabilecek zemin
iyileştirme yönteminin güvenlik, maliyet ve teknik açıdan uygulanabilirlik
karşılaştırmaları da yapılarak alternatifler halinde sunumu. d)
Proje alanı merkez olmak üzere sismolojik çalışmalar ve 100 km yarıçaplı bir
alan dikkate alınarak depremsellik ve sismik risk analizi çalışmaları
yapılarak elde edilen muhtemel deprem büyüklüğü, maksimum yatay yer ivme
değeri, deprem tekrarlama periyotları ve oluşma ihtimallerine ilişkin
değerlendirmeler. DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM Malzeme
Seçimine İlişkin Esaslar Genel esaslar MADDE 16 – (1) Afete duyarlı bölgelerde gerçekleştirilecek
borulu ve sınai imalatlarda; dinamik yükler altındaki performans, çökmeye
bağlı emniyet katsayıları, aşınma direnci, ısı davranışı, kimyasallara karşı
dayanımı vb. özellikler göz önüne alınarak yüksek performanslı ve zemin
hareketlerine dirençli malzemeler kullanılır. Sınai imalatlarda kullanılacak malzemeler MADDE 17 – (1) Sınai imalatlarda kullanılacak çelik donatı,
beton, tuğla, ahşap gibi malzemeler ile mekanik-elektrik tesisatın seçimi,
konuyla ilgili düzenlemeler ile bu düzenlemelerde belirtilmeyen hususlarda
öncelikle TSE standartları esas alınmak kaydı ile ilgili AB düzenlemelerine
uygun olarak yapılır. Borulu imalatlarda kullanılacak
malzemeler MADDE 18 – (1) Borulu imalatlarda kullanılacak malzemeler,
kullanılan borulara ait standartlar, İller Bankası İçme Suyu ve Kullanma Suyu
Boru Hatları Malzemesine Ait Teknik Şartnamesi ve bu şartnamede belirtilmeyen
konularda öncelikle TSE standartları esas alınmak koşuluyla ilgili AB
düzenlemelerine uygun olarak seçilir. Boru hatları ve bağlantıları için malzeme
seçim ölçütleri MADDE 19 – (1) Afete duyarlı bölgelerde aşağıdaki esaslar göz
önüne alınır. a)
Malzemeler yer hareketlerine uyum sağlayabilecek esneklikte seçilmeli; aksi
durumlarda projelendirme ve inşaat aşamasında sistem esnekliği esasları göz
önünde bulundurulmalıdır. b)
Bağlantı noktaları kırılma ve kopmalara karşı dayanıklı olmalıdır. c)
Ek sayısı mümkün olduğu kadar az olmalıdır. ç)
Gerekli tamiratlar hızlı ve kolay yapılabilmelidir. d)
Düğüm noktaları contalı veya füzyon kaynağı ile
teşkil edilmelidir. e)
Atık su ve yağmur suyu iletim hatlarının parsel bacaları ile bağlantıları,
esnek ve oturmalardan etkilenmeyecek şekilde yapılmalıdır. f)
Korozyona dayanıklı malzemeler seçilmelidir. Birleşim noktalarında kullanılacak
kırılma önleyici malzemeler MADDE 20 – (1) Altyapı tesislerinde kullanılan boruların, afet
esnasında en zayıf ve hareket ettikleri noktaları olan birleşim yerlerinden
deforme oldukları gözetilerek, bu noktaların imalatına özellikle dikkat
edilir. Birleşim noktalarında kullanılacak malzeme ve birleşim sistemi
aşağıda belirtilenler arasından seçilir. a)
Standartlara uygun kauçuk conta, b) Füzyon kaynağı, c) Ekstrüzyon kaynağı, ç)
Test edilmiş alın kaynağı, d) Flanşlı birleşim, e)
Manşonlu birleşim, f) Geçme soket yöntemi. Düğüm nokta teşkilinde dikkat edilecek
hususlar MADDE 21 – (1) Düğüm noktaları, sızdırmaz ve kırılmaya
dayanıklı bileşim elemanları ile tesis edilir. (2)
Zorunlu olmadıkça çap değişikliği yapılmaz, manşon kullanılmaz ve fazla parça
kullanılmaz. (3)
Düğüm nokta teşkilinde az bileşenli sistem tercih edilir. (4)
Zemin hareketleri neticesinde oluşabilecek deformasyonları önlemek üzere
parçalara ait tespit kitle detayları, hidrolik ve betonarme hesapları ilgili
düzenlemelere uygun olarak yapılır. Depo giriş ve çıkışı ile manevra
odalarındaki bağlantı hatlarında kullanılacak malzeme ve dikkat edilecek
hususlar MADDE 22 – (1) Depo giriş ve çıkışı ile manevra odalarındaki
bağlantı hatlarında beton ile boru sistemi birlikte hareket edeceği için
kırılma ve ezilmeler meydana geleceği gözetilerek, olası deformasyonu
engellemek üzere kontak noktalarındaki boru ve ek parçalar TSE standartlarına
uygun kauçuk malzeme ile sarılır. Kullanılacak dolgu malzemesi MADDE 23 – (1) Borulu imalatlarda dolgu malzemesi seçimi,
kullanılacak boruların teknik şartname esaslarına ve İller Bankası Ferşiyat Şartnamesi esaslarına uygun olarak yapılır. (2)
Boru hatları, TS–7397 normuna uygun yataklama
dolgusu üzerine oturtulduktan sonra, borunun etrafı boru tepe noktasından
minimum 30 santimetre yukarıya kadar kum-ince çakıl boyutunda granüler malzeme ile doldurulur ve sıkıştırılır. (3)
Afet bölgelerinde yapılacak altyapı tesislerinde, boru hareketini
engelleyerek kırılmaya neden olabilecek dolgu malzemeleri seçilmez. (4)
Kazıdan çıkan malzeme, sıkışma, şişme, agresiflik
vb. açılardan uygunluğu değerlendirilmeden dolguda kullanılmaz. BEŞİNCİ
BÖLÜM Projelendirmeye
İlişkin Esaslar Temel esaslar MADDE 24 – (1) Altyapı tesisleri afet duyarlılık bilgileri göz
önüne alınarak projelendirilir. (2)
Projelendirme aşamasında aşağıdaki temel esaslara uyulur. a)
Altyapı projeleri, konuyla ilgili düzenlemeler ile bu düzenlemelerde
belirtilmeyen hususlarda öncelikle TSE standartları esas alınmak kaydı ile
ilgili AB düzenlemelerine uygun olarak hazırlanır ve uygulanır. b)
Mümkün ise alternatif içme suyu kaynağı sağlanır. c)
İçme suyu dağıtım şebekesi kapalı göz olarak tasarlanır. ç)
Acil durumda kullanılmak üzere yeraltı su kaynakları belirlenir. d)
İtfaiye ve hastanelere yedek su rezervi sağlanır. e)
İçme suyu şebekesi ana güzergâhı, alt geçit, tünel, metro, çok bodrumlu yapılar
vb. su baskınına duyarlı tesislerden uzak olacak şekilde tasarlanır. f)
Arıtma tesisleri, su depoları ve ana isale
güzergâhları, yeşil kuşaklar ile diğer bölgelerden ayrılır. g)
Yağmur suyu ve atık su şebekeleri birbirlerinden ayrı olarak ve zorunlu
haller dışında içme suyu şebekesi ile çakışmayan güzergâhlarda düzenlenir. ğ)
Alternatif bulunması halinde ana şebeke hatları yeşil bandın altından
geçirilir. h)
Su ve enerji şebekeleri planlama aşamasında koruma altına alınır. ı)
Bölgesel emniyet vana sistemi oluşturulur. i)
Bina girişlerinde, afet anında su kesici vana sistemi bulundurulur. j)
Şebeke ile konutlar arasındaki abone bağlantıları ve bağlantı parçaları esnek
ve çabuk kırılmayan malzemeden seçilir. k)
Boru cinsleri, bağlantı şekli ve oluşturulacak düğüm nokta detaylarının
teşkilinde kullanılacak malzemeler, uygunluğu tespit edilerek seçilir. l)
Zorunlu haller dışında yapay dolgu alanlarına boru hattı tesis edilmez. m)
Hidrolik hesaplamalarda kullanılacak taşkın periyodu tesisin önemi ve
performans kıstasları göz önüne alınarak seçilir. n)
Yangın muslukları için ilgili düzenlemelerde belirlenen gerekli minimum
basınç sağlanır. o)
Afet anında, depo ve terfi merkezlerinde su tahliyesinin yapılabilmesine
yönelik gerekli tedbirler alınır. ö)
İçme suyu kaynakları ve barajlar çevresinde havza denetimi yapılarak, bu
havzalarda afetler nedeniyle içme suyunun kirlenmesine yol açabilecek
kullanımlara izin verilmez. p)
Altyapı tesislerinde afet anında devreye girmek üzere yedek enerji kaynakları
bulundurulur. r)
Proje yapacak teknik elemanların, ilgili düzenlemelerde belirtilen meslek
gruplarına mensup olması zorunludur. s)
Sınai ve borulu imalatlarda, proje paftalarının ölçek ve boyutları altyapı
projelerine ilişkin düzenlemelerde belirtilen esaslara uygun olarak
hazırlanır. Hesaplama yöntemleri MADDE 25 – (1) Kullanılan boru türlerine göre, içme suyu
hatlarında Colebrooke-White,
William-Hazzen ve Darcy-Weissbach formülleri atık su hatlarında Manning ve Kutter formülleri
kullanılarak gerekli hidrolik hesaplamalar yapılır. (2)
Toprak altına döşenecek boruların direnci ve çökmeye bağlı emniyet
katsayıları hesaplamaları Alman Su Yönetimi, Atık Su ve Katı Atık Birliği’nin
ATV-DVWK A 127 kuralları ve kullanılan borulara ilişkin standartlara göre
yapılır. ALTINCI
BÖLÜM İnşaat ve
İmalata İlişkin Esaslar Onay MADDE 26 – (1) Sınai ve borulu imalatlar, bu Yönetmeliğin 2, 3
ve 4 üncü maddelerinin hükümleri dikkate alınarak hazırlanan projelerin
ilgili kurumlarca onaylanması sonrası yapılacaktır. Yönetmelik, standart ve şartnameler MADDE 27 – (1) Sınai imalatlar, 2/9/1997 tarihli ve 23098
sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar
Hakkında Yönetmelik, TS 498, TS 499, TS 500, TS 708 standartları ve diğer
ilgili standartlar ile konu hakkındaki sair düzenlemelere göre yapılır. (2)
Borulu imalatlar, İller Bankası Ferşiyat Fenni
Şartnamesi ve İller Bankasının boru ve bağlantı parçaları için düzenlediği
teknik şartnamelerin hükümlerine göre yapılacaktır. (3)
Yukarıda anılan düzenlemelerde belirtilmeyen konularda öncelikle TSE
standartları esas alınmak koşuluyla ilgili AB düzenlemeleri uygulanır. İmalata esas hükümler MADDE 28 – (1) Altyapı projelerine ilişkin sınai ve borulu
imalatlarda aşağıdaki hükümlere uyulacaktır. a)
İmalat için gerekli olan araç ve malzeme proje esaslarına uygun olarak temin
edilir. b)
Sınai ve borulu imalatlar için nakliyesi yapılacak malzemenin yükleme ve
indirme işlemleri, malzemelere hasar vermeden, tekniğine uygun olarak
yapılır. c)
Malzemenin nakliye sonrası muhafazası standartlara uygun olarak yapılır. ç)
Kazı, ferşiyat, dolgu ve sıkıştırma işleri proje
esasları doğrultusunda usulüne uygun olarak yapılır. d)
Boru ferşiyatı, hendek açılması ve hendeğin
dolgusunda gerekli her türlü emniyet önlemleri alınır. YEDİNCİ
BÖLÜM İşletme
Hükümleri İşletme projeleri MADDE 29 – (1) Proje ve inşaat aşamasında imalatı tamamlanmış
olan tesislere ait inşaat bitim plan ve projeleri, koordinatlı olarak sayısal
ortamda idareye teslim edilir. (2)
İmalatı tamamlanmış olan tüm tesislere ait bilgiler idare tarafından
koordinatlı olarak sayısal ortamda muhafaza edilir. (3)
İş bitiminde, sayısal işletme planları bir albüm haline getirilerek yetkili
idarelere teslim edilir. Bütünleşik paftalar MADDE 30 – (1) Herhangi bir bölgede yapılan içme suyu,
kanalizasyon, yağmursuyu, elektrik, doğalgaz ve telefon gibi tüm altyapı
tesis inşaatlarına ilişkin bütünleşik paftalar, koordinatlı olarak 1/5000
ölçeğinde hazırlanarak işletmeci kuruluş tarafından afet koordinasyon
birimine teslim edilir. SEKİZİNCİ
BÖLÜM Son
Hükümler Yürürlük MADDE 31 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Yürütme MADDE 32 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskan
Bakanı yürütür. EK Tablo–1 İçme ve Kullanma Suyu Tesislerinde Deprem
Sonrası Performans Hedefleri
Tablo–2 Atık Su Tesislerinde Deprem Sonrası
Performans Hedefleri
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||