|
Çevre ve Orman
Bakanlığından:
AMBALAJ ATIKLARININ KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç,
Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Genel İlkeler
Amaç
MADDE
1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı;
a) Çevresel açıdan belirli
ölçütlere, temel koşul ve özelliklere sahip ambalajların üretimi,
b) Ambalaj atıklarının çevreye
zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı bir şekilde alıcı ortama
verilmesinin önlenmesi,
c) Öncelikle ambalaj
atıklarının oluşumunun önlenmesi, önlenemeyen ambalaj atıklarının tekrar
kullanım, geri dönüşüm ve geri kazanım yolu ile bertaraf edilecek
miktarının azaltılması,
ç) Ambalaj atıklarının belirli
bir sistem içinde, kaynağında ayrı toplanması, taşınması, ayrıştırılması
konularında teknik ve idari standartların oluşturulması,
ve bunlarla ilgili prensip,
politika ve programlar ile hukuki, idari ve teknik esasların
belirlenmesidir.
Kapsam
MADDE
2 – (1) Bu Yönetmelik; evsel,
endüstriyel, ticari ve işyeri olmasına bakılmaksızın yurt içinde piyasaya
sürülen plastik, metal, cam, kağıt-karton, kompozit ve benzeri
malzemelerden yapılmış bütün ambalajları ve bu ambalajların atıklarını
kapsar.
Dayanak
MADDE
3 – (1) Bu Yönetmelik 9/8/1983
tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8, 11 ve 12 nci maddeleri ile
1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve
Görevleri Hakkında Kanunun 2 ve 9 uncu maddelerine dayanılarak
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE
4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Ambalaj: Hammaddeden,
işlenmiş ürüne kadar, bir ürünün üreticiden kullanıcıya veya tüketiciye
ulaştırılması aşamasında, taşınması, korunması, saklanması ve satışa sunumu
için kullanılan herhangi bir malzemeden yapılmış ve bu Yönetmeliğin ekinde
yer alan Ek-1 Ambalaj Tanımına İlişkin Açıklayıcı Örnekler’de belirtilen,
geri dönüşsüz olanlar da dahil tüm ürünleri,
b) Ambalaj atığı: Ambalaj ya da
ambalaj malzemesi üretimi ya da herhangi bir üretim sırasında ortaya çıkan
üretim artıkları hariç olmak üzere, ürünlerin tüketiciye ya da nihai
kullanıcıya ulaştırılması aşamasında, ürünün sunumu için kullanılan ve
ürünün kullanılmasından sonra oluşan, kullanım ömrü dolmuş tekrar
kullanılabilir ambalajlar da dahil satış, dış ve nakliye ambalaj atığını,
c) Ambalaj atığı üreticisi:
Ambalajlı ürünü kullanarak ambalaj atığının oluşumuna sebep olan
tüketiciler, nihai kullanıcılar, satış noktaları ve benzeri gerçek veya
tüzel kişiyi,
ç) Ambalaj atığı toplama
noktası: Satış noktalarında tüketicilerin rahatlıkla görebilecekleri
yerlerde, ambalaj atıklarını ayrı biriktirmek ve bu konuda tüketicileri
bilgilendirmek ve bilinçlendirmek amacıyla oluşturulacak noktayı,
d) Ambalaj atıkları yönetimi:
Ambalaj atıklarının belirli bir sistem içinde, kaynağında ayrı toplanması,
taşınması, ayrıştırılması, tekrar kullanımı, geri dönüşümü, geri
kazanılması, bertarafı ve benzeri işlemlerin tümünü,
e) Ambalaj atıkları yönetimi
planı: Ambalaj atıkları yönetimi kapsamında, ambalaj atıklarının
biriktirilmesi, toplanması, taşınması, ayrıştırılması ve geri
dönüştürülmesi faaliyetlerinin çevre ile uyumlu şekilde
gerçekleştirilmesine yönelik olarak yapılacak çalışmalar ile bu
çalışmaların kimler tarafından nasıl, ne şekilde ve ne zaman yapılacağını
gösteren detaylı eylem planını,
f) Ambalaj komisyonu:
Yönetmelik doğrultusunda yürütülen çalışmaları ve uygulamaları
değerlendirmek üzere Bakanlık temsilcisinin başkanlığında ilgili
taraflardan oluşan komisyonu,
g) Ambalaj üreticisi: Ambalaj
malzemesi ve ambalajın kendisini üretenler ile ambalajın doğrudan
üretildiği ürünü piyasaya sürenlere tedarik edenleri veya bu ürünleri ithal
edenleri,
ğ) Bakanlık: Çevre ve Orman
Bakanlığını,
h) Bertaraf: Ambalaj
atıklarının kaynağında ayrı toplanması, taşınması, geçici depolanması,
tekrar kullanımı, geri dönüşümü ve geri kazanımı işlemlerinden sonra geriye
kalan miktarının zararsız hale getirilmesi işlemlerini,
ı) Dış ambalaj: Birden fazla
sayıda satış ambalajını bir arada tutacak şekilde tasarlanmış, üründen
ayrıldığında ürünün herhangi bir özelliğinin değişmesine neden olmayan
ambalajı,
i) Ekonomik işletmeler: Ambalaj
üreticilerini ve piyasaya sürenleri,
j) Enerji geri kazanımı:
Yanabilir özellikte olan ambalaj atıklarının, ısı geri kazanımı amacıyla
tek başına veya diğer atıklarla birlikte, doğrudan yakılarak enerji
üretiminde kullanılmasını,
k) Geçici çalışma izni: Lisans
başvurusu uygun bulunan toplama ayırma tesisleri için, ambalaj atığı
yönetim planının hazırlanması ve Bakanlığa sunulması amacıyla verilen
süreyi,
l) Geri dönüşüm: Ambalaj
atıklarının bir üretim süreci içerisinde orijinal amacı veya başka bir amaç
için, organik geri dönüşüm dahil, enerji geri kazanımı hariç olmak üzere
yeniden işlenmesini,
m) Geri dönüşüm tesisi:
Fabrika, satış noktası ve benzeri üniteler içerisinde yapılan geri dönüşüm
hariç, ambalaj atıklarının geri dönüşümünü sağlamak amacıyla kurulan
tesisi,
n) Geri kazanım: Ambalaj
atıklarının, fiziksel, kimyasal ve biyolojik yöntemlerle bazı işlemlerden
geçirilmek suretiyle geri dönüştürülmesini, yakılarak enerji elde
edilmesini,
o) Gönüllü anlaşma: Bakanlık
ile yetkilendirilmiş kuruluş arasında yapılan anlaşmayı,
ö) Hedef: Bu Yönetmelik
kapsamındaki ambalajların, ağırlık olarak geri kazanılması gereken
miktarının, piyasaya sunulan miktarına oranını,
p) Kaynakta ayrı toplama:
Ambalaj atıklarının, hazırlanmış olan yönetim planları doğrultusunda
oluştukları yerlerde diğer atıklardan ayrı olarak biriktirilmesi ve bu
şekilde toplanmasını,
r) Kompozit ambalaj: Farklı
malzemelerden yapılmış, elle birbirinden ayrılması mümkün olmayan ambalajı,
s) Lisans: Ambalaj atığı
toplama ayırma ve geri dönüşüm tesislerinin bu Yönetmelikte belirtilen
kriterleri sağladığı ve kriterlere uygun olarak işletildiğini, çevre ve
insan sağlığı açısından her türlü önlemleri aldığını gösteren belgeyi,
ş) Nakliye ambalajı: Belirli
sayıda satış ambalajlarının veya dış ambalajların taşıma ve depolama
işlemleri sırasında zarar görmesini önlemek, ürünün üreticiden satıcıya
nakliyesi sırasında taşımayı kolaylaştırmak ve depolama işlemlerini
sağlamak amacıyla karayolu, demiryolu, deniz yolu ve hava yolunda
kullanılan konteynırlar hariç kullanılan ambalajı,
t) Organik geri dönüşüm: Atık
depolama alanlarında yapılan depolama işlemi hariç, ambalaj atıklarının
biyolojik olarak parçalanabilen kısımlarının kontrollü bir şekilde
mikroorganizmalar aracılığıyla kompost veya metan gazı elde edilecek
şekilde oksijenli veya oksijensiz ortamda ayrıştırılmasını,
u) Önleme: Ambalajın, ambalaj
atığının ve içerdiği maddelerin; ambalajın tasarımından başlayarak,
üretimi, pazarlanması, dağıtımı, kullanılması, atık haline gelmesi ve
bertaraf edilmesine kadar, çevreye verdiği zararın, temiz ürün ve
teknolojiler kullanılarak azaltılmasını,
ü) Piyasaya arz: Ambalajlanmış
ürünün, tedarik veya kullanım amacıyla bedelli veya bedelsiz olarak
piyasada yer alması için yapılan faaliyeti,
v) Piyasaya süren: Bir ürünü bu
Yönetmelik kapsamındaki ambalajlar ile paketleyen gerçek veya tüzel kişiyi,
üretici tarafından direk olarak piyasaya sürülmemesi durumunda ambalajın
üzerinde adını ve/veya ticari markasını kullanan gerçek veya tüzel kişiyi,
üreticinin Türkiye dışında olması halinde, üretici tarafından
yetkilendirilen temsilciyi ve/veya ithalatçıyı,
y) Satış ambalajı: Satın alma
noktasında, nihai kullanıcı veya tüketici için bir satış birimi oluşturmaya
uygun olarak yapılan ambalajı,
z) Satış noktası: Toptan
ve/veya perakende olarak ambalajlı ürünlerin satışını yapan iki yüz
metrekareden büyük kapalı alana sahip mağaza, market, süpermarket,
hipermarket ve benzeri satış yerlerini,
aa) Tekrar kullanım: Ambalajın
kendi yaşam döngüsü içinde tekrar kullanımının imkansız olacağı zamana
kadar, toplama ve temizleme dışında hiçbir işleme tabi tutulmadan yeniden
doldurulması veya aynı şekli ile aynı amaç için kullanım ömrünü
tamamlayıncaya kadar kullanılmasını,
bb) Toplama ayırma tesisi:
Fabrika, satış noktası ve benzeri üniteler içerisinde yapılan biriktirmeler
hariç, ambalaj atıklarının toplandığı ve cinslerine göre sınıflandırılarak
ayrıldığı tesisi,
cc) Yetkilendirilmiş kuruluş:
Piyasaya sürenlerin, bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülüklerini yerine
getirmek üzere oluşturdukları, Bakanlık tarafından yetki verilen ve kar
amacı gütmeyen tüzel kişiliği haiz kuruluşları
ifade eder.
Genel
ilkeler
MADDE
5 – (1) Ambalaj atıklarının
yönetimine ait ilkeler aşağıda belirtilmiştir:
a) Doğal kaynakların korunması
ve depolanacak atık miktarının azaltılması amacıyla ambalaj atıklarının
oluşumunun önlenmesi; üretimin kaçınılmaz olduğu durumlarda ise öncelikle
tekrar kullanılması, geri dönüştürülmesi ve geri kazanılması esastır.
b) Tek yönlü ambalaj
kullanımının ve bunların atıklarının kontrol altına alınabilmesi amacıyla,
öncelikle tekrar kullanıma uygun ambalajların tercih edilmesi esastır.
c) Ambalaj atıklarının çevreye
zarar verecek şekilde doğrudan veya dolaylı olarak alıcı ortama verilmesi
ve düzenli depolama sahalarında depolanarak bertarafı yasaktır.
ç) Ambalaj atıklarının
yönetiminden sorumlu kişi veya kişiler ile kurum ve kuruluşlar, bu
atıkların çevre ve insan sağlığına zararlı olabilecek etkilerinin
azaltılması için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.
d) Ambalaj atığı üreticileri;
ilgili oldukları belediyeler tarafından hazırlanarak Bakanlığa sunulan
ambalaj atığı yönetim planı doğrultusunda belirlenen toplama sistemine
uygun olarak biriktirmek ve bedelsiz olarak belediyenin sistemine vermekle
yükümlüdürler.
e) Sağlıklı bir geri kazanım
sisteminin oluşturulması için ambalaj atıklarının kaynağında ayrı
toplanması esastır. Ambalaj atıklarının bu Yönetmelikte tanımlanan toplama
sistemi dışında bir yöntemle toplanması ve ayrıştırılması yasaktır.
f) Ürünlerini ambalajlı olarak
piyasaya sürenler, bu ürünlerin kullanımı sonucu ortaya çıkan ambalaj
atıklarının kaynağında ayrı toplanmasını, geri dönüşümünü ve geri
kazanımını sağlamak ve bu amaçla yapılacak harcamaları karşılamakla
yükümlüdürler.
g) Ambalaj atıklarının
yönetiminden kaynaklanan her türlü çevresel zararın giderilmesi amacıyla
yapılan harcamalar, bu atıkların yönetiminden sorumlu olan gerçek ve tüzel
kişiler tarafından karşılanması esastır.
ğ) Ambalaj atıklarının
toplanması ayrılması, geri dönüşümü ve geri kazanımı amacıyla faaliyet
gösteren veya göstermek isteyen gerçek ve tüzel kişiler Bakanlıktan lisans
almak zorundadırlar.
h) Ambalaj atıklarının lisanslı
işletmelere verilmesi esastır ve ambalaj atıklarının bunların dışındaki
işletmeler tarafından toplanması yasaktır.
İKİNCİ BÖLÜM
Görev, Yetki ve Yükümlülükler
Bakanlık
merkez teşkilatının görev ve yetkileri
MADDE
6 – (1) Bakanlık;
a) Ambalaj atıklarının
toplanması, tekrar kullanımı, geri dönüşümü, geri kazanımı ve bertarafına
ilişkin program ve politikaları saptamakla, bu Yönetmeliğin uygulanmasına
yönelik işbirliği ve koordinasyonu sağlamakla, idari tedbirler almakla,
tebliğler yayımlamak ve gerekli denetimleri yapmakla,
b) Bu Yönetmelik ile yükümlülük
verilen piyasaya sürenler adına toplama, tekrar kullanım, geri dönüşüm ve
geri kazanım çalışmalarını yapacak olan kurum ve kuruluşların yetkilendirme
esaslarını belirlemekle, başvuruları değerlendirmek ve uygun bulunması
durumunda yetki vermekle, yetki verilen kuruluşları denetlemekle, bu
Yönetmeliğe ve yetkilendirme esaslarına aykırılık halinde gerekli
yaptırımın uygulanmasını sağlamakla ve yetkiyi iptal etmekle,
c) Toplama ayırma tesislerine
lisans ve geçici çalışma izni vermekle, geri dönüşüm tesislerine lisans
vermekle,
ç) Lisans ve geçici çalışma
izni verilen tesislerin faaliyetlerini denetlemekle, bu Yönetmeliğe
aykırılık halinde gerekli yaptırımın uygulanmasını sağlamakla ve lisans ve
geçici çalışma iznini iptal etmekle,
d) Piyasaya sürülen
ambalajların üzerine yazılmak üzere kod numaralarını vermekle,
e) Gerektiğinde Ambalaj
Komisyonunu toplamakla, Komisyona başkanlık yapmak ve sekreterya işlerini
yürütmekle,
f) Bu Yönetmelik kapsamındaki
işletmelerin Bakanlığa sunmakla yükümlü olduğu belgeleri incelemekle,
g) Geri kazanılmış ürünlerin
kullanımını özendirmekle,
ğ) Bu Yönetmelikle sorumluluk
verilen taraflar için bilgilendirici eğitim faaliyetleri düzenlemekle,
h) Belediyeler tarafından
Bakanlığa sunulacak olan ambalaj atıkları yönetim planına ilişkin esasları
belirlemekle
görevli ve yetkilidir.
İl
çevre ve orman müdürlüklerinin görev ve yetkileri
MADDE
7 – (1) İl çevre ve orman
müdürlüğü;
a) Bu Yönetmelik kapsamındaki
ambalaj atıklarının kaynağında ayrı toplanması için belediyeler, piyasaya
sürenler ve yetkilendirilmiş kuruluşlar arasında koordinasyonu sağlamakla,
b) Bu Yönetmelikte tanımlandığı
şekilde ayrı toplama çalışmasının başlatıldığı bölgelerde, çalışmaların
ambalaj atığı yönetim planına uygun olarak yapılıp yapılmadığını denetlemek
ve ambalaj atıklarını ayrı olarak biriktirmeyen tüketicilere, nihai
kullanıcılara, ambalaj atığı üreticilerine 2872 sayılı Kanun hükümlerine
göre cezai müeyyide veya idari yaptırım uygulamakla,
c) İl sınırları içinde
faaliyette bulunan ambalaj üreticilerini ve piyasaya sürenleri tespit
ederek, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-4 Ambalaj Üreticisi Müracaat
Formu ve Ek-5 Piyasaya Süren Müracaat Formu’nun her yıl Bakanlığa
gönderilmesini sağlamakla, göndermeyenler hakkında 2872 sayılı Kanun
hükümlerine göre cezai müeyyide veya idari yaptırım uygulamakla,
ç) Toplama ayırma ve geri
dönüşüm tesisi lisans başvuru dosyasının tamamlanmasını sağlayarak
Bakanlığa göndermekle,
d) Lisans ve geçici çalışma
izni almış tesislerin faaliyetlerini denetlemekle,
e) Satış noktalarının bu
Yönetmelikle verilen sorumluluklarını yerine getirip getirmedikleri
konusundaki faaliyetlerini izlemek, ilgili mevzuata aykırılık halinde
gerekli yaptırımın uygulanmasını sağlamakla,
f) Ekonomik işletmeler ve/veya
yetkilendirilmiş kuruluşlarla birlikte geri kazanılmış ürünlerin
kullanımını özendirmekle,
g) Ambalaj atıkları yönetimi
kapsamında, bu Yönetmelikle sorumluluk verilen tarafları bilgilendirici
eğitim faaliyetleri yapmakla
görevli ve yetkilidir
Belediyelerce
alınacak tedbirler
MADDE
8 – (1) Büyükşehir belediyeleri;
a) Ambalaj atıklarının düzenli
depolama sahalarına kabul edilmemesi için gerekli önlemleri alır.
b) İlçe ve ilk kademe
belediyeleri tarafından yürütülen çalışmalarda koordinasyonu sağlar.
c) İlçe ve ilk kademe
belediyeleri tarafından hazırlanan ambalaj atığı yönetim planı
doğrultusunda yürütülen çalışmaları destekler.
ç) Ambalaj atıkları yönetimi
kapsamında, bu Yönetmelikle sorumluluk verilen taraflarla birlikte
bilgilendirici eğitim faaliyetleri yapar, bu tür faaliyetlere katkıda
bulunur.
(2) İl, ilçe ve ilk kademe
belediyeleri;
a) Ambalaj atıklarının
kaynağında ayrı toplar veya toplattırır.
b) Ambalaj atıklarının
kaynağında ayrı toplanması için lisans/geçici çalışma izni almış
işletmeler, piyasaya sürenler ve/veya yetkilendirilmiş kuruluşlar ile
birlikte ambalaj atıkları yönetim planını hazırlayarak Bakanlığa sunar.
c) Hazırlanan ambalaj atığı
yönetim planı doğrultusunda ayrı toplama çalışmasının başlatıldığı
bölgelerde, çalışmaların ambalaj atığı yönetim planına uygun olarak yapılıp
yapılmadığını denetler, önlem alır ve ambalaj atıklarını ayrı olarak
biriktirmeyen ambalaj atığı üreticilerine idari yaptırım uygular.
ç) Sözleşme yaptığı
lisanslı/geçici çalışma izinli işletme veya işletmeler tarafından yürütülen
kaynakta ayrı toplama çalışmalarını toplama aracı, personel, ekipman
yerleştirme ve benzeri idari ve teknik konularda destekler.
d) Ambalaj atıklarını evsel
atık toplama araçlarına alınmaması için gerekli tedbirleri alır.
e) Ambalaj atıklarının düzenli
depolama sahalarına kabul edilmemesi için gerekli önlemleri alır.
f) Lisans başvurusunda
bulunacak olan toplama ayırma ve geri dönüşüm tesislerine çalışabilecekleri
uygun çalışma alanlarını gösterir.
g) Toplama ayırma ve geri
dönüşüm tesislerini belediye imar planları üzerinde işaretler ve altyapı
hizmetlerini öncelikle yapar.
ğ) Ambalaj atıkları yönetimi
kapsamında, bu Yönetmelikle sorumluluk verilen taraflarla birlikte
bilgilendirici eğitim faaliyetleri yapar, bu tür faaliyetlere katkıda
bulunur.
Ambalaj
üreticilerinin yükümlülükleri
MADDE
9 – (1) Ambalaj üreticileri;
a) Ambalajın tasarım
aşamasından başlayarak, üretim ve kullanım sonrasında en az atık üretecek
ve çevreye en az zarar verecek şekilde ambalaj üretmekle,
b) Ambalaj malzemesini tekrar
kullanıma, geri dönüşüme ve/veya geri kazanıma uygun olacak şekilde
tasarlamak, üretmek ve piyasaya sunmakla,
c) Ambalaj atıkları yönetimi
kapsamında tüketicileri bilgilendirici eğitim faaliyetleri yapmakla
yükümlüdürler.
Piyasaya
sürenlerin yükümlülükleri
MADDE
10 – (1) Piyasaya sürenler;
a) Ürünlerinin ambalajlanması
sırasında, ürünün kullanımı sonrası en az atık üretecek ve geri dönüşümü ve
geri kazanımı en kolay ve en ekonomik olacak ambalajları kullanmakla,
b) Ürünlerin ambalajlanması
sırasında tekrar kullanıma uygun ambalajları tercih etmekle,
c) Bu Yönetmeliğin ekinde yer
alan Ek-5 Piyasaya Süren Müracaat Formu’nu internet aracılığıyla
doldurabilmek için Bakanlığa müracaat ederek internet erişim şifresi ile
kod numarası almakla,
ç) Bir önceki yıl piyasaya
sürdüğü ürünlerin ambalajları için bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-5
Piyasaya Süren Müracaat Formu’nu internet aracılığıyla doldurarak bir
sureti ile birlikte her yıl Şubat ayı sonuna kadar Bakanlığa göndermekle,
d) Bu Yönetmeliğin 19 uncu
maddesinde belirtilen geri kazanım hedeflerini sağlamakla,
e) Hedefleri sağlamak amacıyla
piyasaya sürdükleri ürünlerin ambalaj atıklarının kaynağında ayrı
toplanması için belediyeler ve lisans almış olan işletmeler ile birlikte
sözleşmeler yapmakla,
f) Yapılan sözleşmeler
doğrultusunda hazırlanan ve belediyeler tarafından Bakanlığa sunulan
ambalaj atıkları yönetim planına göre; ambalaj atıklarının kaynağında ayrı
toplanması, geri dönüştürülmesi ve geri kazanılması konularında
tüketicileri ve belediyeleri bilgilendirici eğitim faaliyetlerinde
bulunmakla ve ilgili harcamaları karşılamakla,
g) Belediyeler tarafından
Bakanlığa sunulan ambalaj atıkları yönetim planına göre; ambalaj
atıklarının kaynağında ayrı toplanması, geri dönüştürülmesi ve geri
kazanılması konusunda yürütülen çalışmalarla ilgili harcamaları
karşılamakla,
ğ) Sözleşmeler doğrultusunda
toplanan ve geri kazanımı sağlanan ambalaj atıklarına ait belgelerini, bu
Yönetmeliğin 23 üncü maddesinde belirtildiği şekilde her yıl Şubat ayı
sonuna kadar Bakanlığa göndermekle,
h) Piyasaya sürmüş oldukları
ürünlerin ambalajlarının 15 inci maddede belirtilen değerleri sağladığını
kontrol etmekle
yükümlüdürler.
(2) Piyasaya sürenler, bu
maddenin birinci fıkrasının (ç), (d), (e), (f), (g) ve (ğ) bentlerindeki
yükümlülüklerini yetkilendirilmiş kuruluşlara devredebilirler.
Yetkilendirilmiş
kuruluşların yükümlülükleri
MADDE
11 – (1) Yetkilendirilmiş
kuruluşlar;
a) Temsil ettiği piyasaya
sürenlerin, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-5 Piyasaya Süren Müracaat
Formu’nu internet aracılığıyla doldurmalarını ve bir sureti ile birlikte
her yıl Şubat ayı sonuna kadar Bakanlığa göndermelerini sağlamakla,
b) Bu Yönetmeliğin 19 uncu
maddesinde belirtilen geri kazanım hedeflerini sağlamakla,
c) Temsil ettikleri piyasaya
sürenler adına, ambalaj atıklarının kaynağında ayrı toplanması için öncelikle
düzenli depolama sahası olan belediyeler ve lisans/geçici çalışma izni
almış işletmeler ile birlikte sözleşmeler yapmakla,
ç) Yapılan sözleşmeler
doğrultusunda hazırlanan ve belediyeler tarafından Bakanlığa sunulan
ambalaj atıkları yönetim planına göre; ambalaj atıklarının kaynağında ayrı
toplanması, geri dönüştürülmesi, geri kazanılması ve tüketicileri
bilgilendirici eğitim faaliyetlerinde bulunmakla ve ilgili harcamaları
karşılamakla,
d) Sözleşmeler doğrultusunda
toplanan ve geri kazanımı sağlanan ambalaj atıklarına ait belgelerini, bu
Yönetmeliğin 23 üncü maddesinde belirtildiği şekilde her yıl Bakanlığa
sunmakla,
e) Bakanlığa müracaatı olmayan
piyasaya süren işletmeleri tespit etmek amacıyla satış noktaları ile
işbirliği yapmakla,
f) Kaynağında ayrı toplama
çalışmalarının yapıldığı belediye sınırları içerisinde yer alan
belediyelerin ve tüketicilerin eğitim ve bilinçlendirme çalışmaları için o
bölgede eğitimin sürekliliğini sağlamakla
yükümlüdürler.
Satış
noktalarının yükümlülükleri
MADDE
12 – (1) Satış noktaları;
a) Ambalaj atıklarının
kaynağında ayrı toplanmasını sağlamak amacıyla, satış noktalarının
girişinde atıkların nihai tüketiciden ayrı toplanmasını ve türlerine göre
tasnifini sağlamak ve bu amaçla tüketicileri bilgilendirmek üzere ambalaj
atığı toplama noktaları oluşturmakla,
b) Ambalaj atıklarını, ilgili
belediyenin sözleşme imzaladığı lisanslı toplama ayırma tesisine,
belediyenin Bakanlığa sunduğu ambalaj atıkları yönetim planı doğrultusunda
bedelsiz olarak vermekle,
c) Bakanlıktan kod numarası
almamış olan piyasaya süren işletmeleri tespit ederek Bakanlığa
bildirmekle, kod numarası almamış işletmelerin ürünlerini satmamakla ve bu
konuda yetkilendirilmiş kuruluşlar ile işbirliği yapmakla,
ç) Bu maddenin birinci
fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen yükümlülükler
doğrultusunda yapılan çalışmalara ilişkin bilgileri her yıl Şubat ayı
sonuna kadar bulunduğu ildeki il çevre ve orman müdürlüklerine göndermekle
yükümlüdürler.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Ambalajın Üretimine İlişkin Hükümler
Önleme
MADDE
13 – (1) Ambalajın tasarımından
başlayarak, üretimi, pazarlanması, dağıtımı, kullanılması, atık haline
gelmesi ve bertaraf edilmesine kadar; çevreye verdiği zararın, temiz ürün
ve teknolojiler kullanılarak, nitelik ve nicelik olarak azaltılması
esastır. Bu amaçla gerek üretilecek ambalajların yapısındaki ağır metal
muhtevaları, gerekse de ambalajın birim ağırlığı, ambalajın fonksiyonunu
bozmayacak, gerekli sağlık, temizlik ve güvenlik düzeyini olumsuz
etkilemeyecek şekilde en aza indirilir.
Temel
şartlar
MADDE
14 – (1) Ambalajlar, tekrar
kullanılabilecek, geri dönüştürülebilecek, geri kazanılabilecek ve bu
işlemleri kapsayan yönetim ve bertaraf aşamalarında çevreye en az zarar
verecek şekilde tasarlanmak ve üretilmek zorundadır.
(2) Alternatifi olmayan
ambalajlar dışında, geri dönüşümü ve geri kazanılması teknik olarak mümkün
olmayan ambalajların üretilmesi, piyasaya sürülmesi ve ithali yasaktır.
(3) Yurt içinde üretilecek ve
ithal edilecek ambalajların taşıması gereken temel şartlar aşağıda
belirtilmiştir.
a) Ambalajın üretimi ve
bileşimine ait şartlar şunlardır:
1) Tüketici ve ambalajlanan
ürün için gerekli güvenlik ve sağlık düzeyini sağlamaya yeterli olandan
fazla hacim ve ağırlıkta ambalaj kullanılmaz.
2) Ambalaj tasarlanırken,
üretilirken ve satışa sunulurken; tekrar kullanıma, geri dönüşüme ve geri
kazanıma uygun olur. Bertaraf edilen ambalaj atığının ve ambalajın üretimi
esnasında oluşan artıklarının çevreye zarar vermemesine dikkat edilir.
3) Ambalaj atığının ve üretimi
esnasında oluşan artıklarının geri kazanımı veya bertarafı sırasında
ambalajın içerdiği maddelerin çevre üzerindeki etkisi göz önünde
bulundurularak, ambalaj ve ambalajın bileşenleri üretilirken zararlı ve
tehlikeli maddeler en aza indirilir.
b) Tekrar kullanılabilir
niteliğe sahip ambalajlar aşağıda belirtilen şartların üçünü aynı anda
sağlar:
1) Ambalajın fiziki özelliği ve
niteliği, normal şartlar altında ambalajın birden fazla kullanımına izin
verecek şekilde olur.
2) Ambalajın tekrar kullanım
sürecinde, çalışanların sağlık ve güvenlik şartları göz önünde
bulundurulur.
3) Ambalaj tekrar
kullanılmayacak hale gelerek atık olduğu zaman, (c) bendindeki özel şartlar
yerine getirilir.
c) Ambalajların geri
kazanılabilir niteliğine dair özel şartlar şunlardır:
1) Ambalajın maddesel geri
dönüşüm yoluyla geri kazanılması durumunda; piyasaya sunmak üzere ambalaj
üretilirken, ambalajın üretiminde kullanılan maddelerin ağırlıkça belli bir
yüzdesinin geri dönüştürülebilir şekilde olması gerekir.
2) Ambalajın enerji geri
kazanım yoluyla geri kazanılması durumunda; enerji geri kazanımı en uygun
düzeyde olmasını sağlamak için işlenecek ambalaj atığının minimum alt
kalorifik değere sahip olması gerekir.
3) Ambalajın kompost amacıyla
işlenerek geri dönüştürülmesi durumunda, doğada parçalanabilecek nitelikte
olur ve ayrı toplama ya da kompost yapma sürecini engellemez.
4) Biyolojik olarak
parçalanabilir ambalajlar; fiziki, kimyasal, termal veya biyolojik
ayrıştırma işlemlerinden sonra, nihai kompostun sonunda karbondioksit,
biyokütle ve suya dönüşebilecek niteliğe sahip olur.
Ağır
metal konsantrasyonları
MADDE
15 – (1) Ambalaj hammaddesi
üreticileri, yardımcı madde üreticileri ile cam dışındaki ambalaj
üreticileri, ürettikleri ve/veya ithal ettikleri ambalajlarda veya ambalaj
türevlerinde bulunabilecek kurşun, civa, kadmiyum, artı altı değerlikli
krom konsantrasyonlarının toplamı, bu Yönetmeliğin yayımını takip eden iki
yıl içinde ağırlık olarak iki yüz elli ppm, üç yıl içinde de yüz ppm’i aşmayacak
şekilde gerekli tedbirleri alırlar.
(2) Cam ambalaj üretiminde ise,
her bir cam fırını için ayrı ayrı bakılmak kaydı ile temsili örneklerde
ardışık on iki ay süre içinde yapılan toplam ağır metal analizlerinin aylık
ortalamaları iki yüz ppm sınırını aşamaz.
(3) Bu maddenin ikinci
fıkrasında yer alan zorunluluk, yüksek kurşunlu veya kurşunlu kristal
camdan yapılmış ürünler için geçerli değildir.
Ambalajların
üretim aşamasında işaretlenmesi
MADDE
16 – (1) Ambalaj atıklarının geri
toplanması, tekrar kullanılması, geri kazanımının kolaylaştırılması ve
tüketicinin bilgilendirilmesi amacıyla ambalajlar üretimleri sırasında
işaretlenir. Bu işaretleme gönüllülük esasına dayanır ve aşağıdaki şekilde
yapılır;
a) Ambalaj üreticileri,
ürettikleri ambalajların üzerinde, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-3
Ambalajların Üzerinde Kullanılacak Sembol ile Ek-2 Ambalaj İşaretleme
Sistemi’ne göre ambalajın cinsini belirten kısaltma ve malzeme cinsine ait
numarayı bulundurur.
b) Sembolün merkezine ambalajın
üretildiği malzemenin cinsini temsil eden numara, altına da büyük harfler
ile malzeme cinsini temsil eden kısaltma yazılır.
c) Bu Yönetmeliğin ekinde yer
alan Ek-2 Ambalaj İşaretleme Sistemi’nde tanımlanan malzeme cinslerinin
dışında yer alan malzemeler işaretlenmez.
ç) İşaretlemenin, ambalajın
üzerinde; kolayca görülebilir, okunabilir, ambalaj açıldığı takdirde bile
kalıcı ve dayanıklı olması sağlanır. İşaretleme, teknik nedenlerden dolayı
ambalajın üzerinde yapılamıyorsa, piyasaya süren tarafından ambalajın veya
etiketin üzerinde yapılır.
Ambalaj
üreticilerinin bildirim zorunluluğu
MADDE
17 – (1) Ambalaj üreticileri, bir
önceki yıl ürettiği ambalajların piyasaya sürülmesi amacıyla kullandığı
ambalajlar için bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-5 Piyasaya Süren
Müracaat Formu’nu, ürettiği ambalajlar için de bu Yönetmeliğin ekinde yer
alan Ek-4 Ambalaj Üreticisi Müracaat Formu’nu internet aracılığıyla
doldurarak bir sureti ile birlikte her yıl Şubat ayı sonuna kadar Bakanlığa
göndermekle yükümlüdürler. Formları internet aracılığıyla doldurabilmek
için Bakanlığa müracaat ederek internet erişim şifresi ile kod numarası
alınır. Ambalaj üreticileri, bu formlarda bir önceki yıl üretilen ve
piyasaya sürülen ambalajların cinsi, üretim ve satış miktarları ile satış
yapılan firmalara ait bilgileri belirtirler.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Ambalaj Atıklarının Geri Dönüşümü ve
Geri Kazanımı
Geri
dönüşüm ve geri kazanım sorumluluğu
MADDE
18 – (1) Piyasaya sürenler, bu
Yönetmelikte tanımlanan satış, dış ve nakliye ambalajlarını, bu Yönetmeliğin
19 uncu maddesinde belirtilen hedefler doğrultusunda geri toplamak, geri
kazanmak ve bu işlemlere ait belgeleri her yıl Şubat ayı sonuna kadar
Bakanlığa gönderirler.
(2) Piyasaya sürenler, geri
kazanım hedeflerinin yerine getirilmesi, bunlara yönelik gerekli
harcamaların karşılanması, eğitim ve ilgili diğer faaliyetlerin
gerçekleştirilmesi için bir araya gelerek kar amacı taşımayan tüzel
kişiliğe haiz bir yapı oluşturarak Bakanlık ile gönüllü anlaşma
yapabilirler. Tüzel kişiliği haiz yapının Bakanlıkça yetkilendirilmesini
müteakiben, bu yapıyla sözleşme yapan ve yapıya karşı yükümlülüklerini
yerine getiren ve harcamalara katılan piyasaya sürenler, yükümlülüklerini
bu kuruluşa devredebilirler. Bu devrin idari, teknik, hukuki ve mali
şartları aralarında yapılacak sözleşmelerle belirlenir. Yükümlülüklerin
yerine getirilmesinde, yetkilendirilmiş kuruluşlar ve yetkilendirilmiş
kuruluşa üye olan piyasaya sürenler müteselsilen sorumludur. Satış
noktaları da yükümlülüklerini yerine getirmek amacıyla yetkilendirilmiş
kuruluşa üye olabilirler.
(3) Yetkilendirilmiş kuruluşlar
ile yetkilendirilmiş kuruluşa üye olmayan piyasaya sürenler, geri kazanım
hedeflerinin yerine getirilmesi sırasında belediyeler ile ambalaj
atıklarının kaynağında ayrı toplanması konusunda sözleşme yapan lisans
almış toplama ayırma tesisleriyle çalışmak ve bu tesisleri kullanmak,
toplanan ambalaj atıklarının lisans almış geri dönüşüm tesislerine
verilmesini sağlamak zorundadırlar.
(4) Piyasaya sürenler adına,
ambalaj üreticileri de bir sistem kurarak ambalaj atıklarının geri kazanım
sorumluluğunu üstlenebilirler. Bu sisteme dahil olan ambalaj üreticileri ve
piyasaya sürenler geri kazanım hedeflerinin tutturulmasından müşterek
olarak sorumludurlar. Ambalaj üreticileri tarafından piyasaya sürenler
adına geri kazanım sorumluluğunun üstlenilmesi halinde, ambalaj üreticileri
geri kazanım hedeflerinin yerine getirilmesi sırasında bu maddenin üçüncü
fıkrasında belirtilen hususlara uymak zorundadırlar.
Geri
kazanım hedefleri
MADDE
19 – (1) Yetkilendirilmiş
kuruluşlar ile yetkilendirilmiş kuruluşa üye olmayan piyasaya sürenler,
ambalaj atıklarını aşağıdaki tabloda belirtildiği oranlarda geri kazanmakla
yükümlüdürler.
|
|
Malzemeye göre yıllık geri
kazanım hedefleri (%)
|
|
Yıllar
|
Cam
|
Plastik
|
Metal
|
Kağıt/Karton
|
|
2005
|
32
|
32
|
30
|
20
|
|
2006
|
33
|
35
|
33
|
30
|
|
2007
|
35
|
35
|
35
|
35
|
|
2008
|
35
|
35
|
35
|
35
|
|
2009
|
36
|
36
|
36
|
36
|
|
2010
|
37
|
37
|
37
|
37
|
|
2011
|
38
|
38
|
38
|
38
|
|
2012
|
40
|
40
|
40
|
40
|
|
2013
|
42
|
42
|
42
|
42
|
|
2014
|
44
|
44
|
44
|
44
|
|
2015
|
48
|
48
|
48
|
48
|
|
2016
|
52
|
52
|
52
|
52
|
|
2017
|
54
|
54
|
54
|
54
|
|
2018
|
56
|
56
|
56
|
56
|
|
2019
|
58
|
58
|
58
|
58
|
|
2020
|
60
|
60
|
60
|
60
|
(2) Kompozit ambalajların geri
kazanımında; birim ambalajın bileşiminde bulunan ve ağırlıkça en fazla
miktarı oluşturan malzemenin cinsine ait oran esas alınır ve kompozit
malzeme toplanır.
Yetki
verilecek kuruluşlarda aranacak şartlar
MADDE
20 – (1) Temsiliyet payı; yetki
verilecek kuruluşun temsil ettiği ambalaj miktarının, yurt içinde piyasaya
sürülen toplam ambalaj miktarına oranını ifade eder.
(2) Bakanlıktan tüm ambalaj
türleri için yetki almak isteyen kuruluşun, temsiliyet payının en az yüzde
yirmi beş olması zorunludur.
(3) Bakanlıktan tek ambalaj
türü için yetki almak isteyen kuruluşun, temsiliyet payının o malzeme
türünün en az yüzde yirmi beşini sağlaması zorunludur.
(4) Yetki verilecek
kuruluşlarda aranacak diğer kurumsal, teknik ve mali özellikler ile buna
ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
Yetkilendirilmiş
kuruluşların denetimi ve yetki iptali
MADDE
21 – (1) Bakanlık, yetki verdiği
kuruluşları denetler; toplama ve geri kazanım hedefleri ile ilgili
miktarlarını izler. Yetkilendirilmiş kuruluşlar, malzeme türlerine göre
gerçekleşen toplama ve geri kazanım miktarlarını Bakanlıkça belirlenecek
dönemlerde Bakanlığa bildirir.
(2) Yetkilendirilmiş
kuruluşların; temsiliyet payını yetki aldığı tarihten itibaren yitirmesi
halinde, Bakanlık en fazla altı aylık bir süre vererek bu Yönetmeliğin 20
nci maddesinde belirtilen temsiliyet payını yeniden sağlamasını ihtar eder
ve durumu üyesi olan tüm piyasaya sürenlere bildirir.
(3) Yetkilendirilmiş
kuruluşların, bu Yönetmeliğin 11 inci maddesinde belirtilen
yükümlülüklerden herhangi birinin yerine getirmemesi halinde, Bakanlık
tarafından ihtar edilir ve yükümlülüklerini yerine getirmesi için en fazla
altı aylık bir süre verilir. Bu husus ayrıca üyesi olan tüm piyasaya
sürenlere bildirilir.
(4) Verilen süre sonunda yetki
alabilme koşulları yeniden kazanılmamış ve/veya yükümlülükler yerine
getirilmemiş ise, Bakanlık verdiği yetkiyi iptal eder ve yükümlülükler
ilgili piyasaya sürenler tarafından yerine getirilir. Yetkilendirilmiş
kuruluşa 2872 sayılı Kanunun ilgili maddelerine göre cezai müeyyide veya
idari yaptırım uygulanır.
Ambalajların
piyasaya sürenler tarafından işaretlenmesi
MADDE
22 – (1) Ambalajların, kullanım
sonucu oluşan atıklarının, bu Yönetmelikte belirtilen esaslara uygun olarak
toplama ve geri kazanım sistemine dahil olduğunun belirtilmesi ve
tüketicinin bilgilendirilmesi amacıyla, ambalajlar piyasaya sürenler
tarafından işaretlenir. Bu işaretleme gönüllülük esasına dayanır.
(2) Piyasaya sürenler,
ambalajın veya etiketin üzerinde bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-3
Ambalajların Üzerinde Kullanılacak Sembol ile bu sembolün altında
Bakanlığın verdiği kod numarasını bulundurur. Yetkilendirilmiş kuruluşa üye
olan piyasaya sürenler ise ambalajın veya etiketin üzerinde üye olduğu
yetkilendirilmiş kuruluşun sembolünü bulundurur. Bu işaretleme piyasaya
sürenin geri kazanım konusunda dahil olduğu sistemi belirtir ve Bakanlık
tarafından kayıt altında olduğunu gösterir.
(3) İşaretleme ambalajın veya
etiketin üzerine yapılır, kolayca görülebilir, okunabilir, ambalaj açıldığı
takdirde bile kalıcı ve dayanıklı olur. Kullanılan etiketler, geri kazanımı
olumsuz etkilemeyecek malzemeden üretilir ve yapıştırılır.
(4) Bakanlıktan kod numarası
almamış ambalajlı ürünlerin, piyasaya süren işletmeler tarafından piyasaya
sürülmesi ve satış noktalarında satılmaları yasaktır. Aksine hareket eden
piyasaya sürenler ve satış noktaları bu Yönetmelik hükümlerine göre
müteselsil olarak sorumludurlar.
Piyasaya
sürenlerin bildirim ve belgeleme zorunluluğu
MADDE
23 – (1) Piyasaya sürenler, bu
Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-5 Piyasaya Süren Müracaat Formu’nu,
internet aracılığıyla doldurarak bir sureti ile birlikte her yıl Şubat ayı
sonuna kadar Bakanlığa bildirimde bulunurlar. Bu formda, bir önceki yıl
piyasaya sürülen ürünlerde kullanılan ambalajların cinsi, satış miktarları,
ithal ve ihraç edilen miktarları ve stok miktarları belirtilmek zorundadır.
Piyasaya sürenlerin, ürünlerini depozitolu olarak satışa sunmaları halinde,
depozitolu ambalajın toplama sistemine ilişkin bilgi ve belgelerinin de
Bakanlığa gönderilmesi gerekmektedir. Depozitolu ambalajların geri
kazanımında, o yıl için ambalajın tekrar kullanılamayan miktarı esas
alınarak hesaplanır.
(2) Piyasaya sürenler; toplama,
geri dönüşüm ve geri kazanım ile ilgili olarak gerçekleştirdikleri
çalışmaları kapsayan bilgi ve belgeleri her yıl Şubat ayı sonuna kadar
Bakanlığa bildirirler. Yetkilendirilmiş kuruluşlara üye olan piyasaya
sürenlerin toplama, geri dönüşüm ve geri kazanım ile ilgili
belgelendirmeleri ise üye oldukları yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından
Bakanlığa bildirilir. Yetkilendirilmiş kuruluşlara üye olmayan piyasaya
sürenler ile yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından Bakanlığa sunulacak
bilgi ve belgeler aşağıda belirtilmiştir;
a) Ambalaj atıklarının
kaynağında ayrı toplanması konusunda, piyasaya sürenler ile
yetkilendirilmiş kuruluşların, belediye ve lisanslı toplama ayırma
tesisleri arasında yapılan, idari, teknik, hukuki ve mali şartları ilgili
taraflarca belirlenen sözleşmenin örneği,
b) Ambalaj atıklarının
toplanması amacıyla sözleşme imzalanan lisanslı toplama ayırma tesisinin
giriş ve çıkış belgeleri ve bunları içeren özet tablo,
c) Ambalaj atıklarının lisanslı
geri dönüşüm tesisine verildiğini gösteren belge ve bunları içeren özet tablo,
ihraç edildiyse gümrük çıkış beyannameleri.
(3) Bakanlık, ikinci fıkrada
sayılanlara ilave olarak ek bilgi ve belge isteyebilir.
(4) Belgelendirmeler,
yetkilendirilmiş kuruluşa üye olanlar hariç piyasaya sürenler tarafından
Bakanlığa gönderilir. Lisanslı firmalar, ambalaj üreticileri tarafından
gönderilen belgeler kabul edilmez. Birden fazla ambalaj malzemesine sahip
piyasaya sürenler belgelendirmelerini toplu olarak Bakanlığa gönderirler.
(5) Belgelendirmelerde, toplama
ayırma tesislerinin çıkış rakamları esas alınır. Tesislerin lisanslı
oldukları dönemlere ait belgeler geçerlidir. Lisans verilen tesislerin, o
yıl içerisinde topladıkları ambalaj atıklarına ilişkin belgeler de
Bakanlıkça kabul edilir. Ambalaj atıklarının geri kazanılması faaliyetlerine
ilişkin belgeler, ait oldukları yıl için geçerli olup, takip eden yılın
Şubat ayı sonuna kadar Bakanlığa gönderilir.
(6) Geri kazanım çalışmalarına
ait bilgi ve belgeleri ve bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-5 Piyasaya
Süren Müracaat Formu’nu Bakanlığa bildirmeyenler hakkında 2872 sayılı
Kanunun ilgili maddelerine göre cezai müeyyide veya idari yaptırım
uygulanır.
(7) Piyasaya sürülen ürünlerde
kullanılan kağıt, karton, plastik, cam, metal ve kompozit ambalajlarının
tamamının toplamı yıllık olarak üçbin kilogram ve üçbin kilogramın altında
kalan işletmeler, bu maddede belirtilen bildirim ve belgeleme
yükümlülüğünden muaftır.
Geri
kazanım hedeflerine ulaşılamaması
MADDE
24 – (1) Yetkilendirilmiş kuruluşa
üye olmayan piyasaya sürenler ile yetkilendirilmiş kuruluşlar, bu
Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen geri kazanım oranlarını
sağlayamamaları durumunda;
a) Takip eden ilk yıl o yıl
için uygulanan geri kazanım hedeflerine ilaveten, eksik kalan miktarın
yüzde on fazlası,
b) İkinci yılda öngörülen
hedeflere ulaşamazlarsa eksik kalan miktarın yüzde on fazlası,
c) Üçüncü yılda da öngörülen
hedeflere ulaşamazlarsa 2872 sayılı Kanunun ilgili maddelerine göre cezai
müeyyide veya idari yaptırım
uygulanır.
Bildirimlerin
ve belgelendirmelerin doğruluğu
MADDE
25 – (1) Bakanlık; piyasaya
sürenler, ambalaj üreticileri, yetkilendirilmiş kuruluşlar, lisanslı
toplama ayırma ve geri dönüşüm tesisleri tarafından yapılan bildirim ve
belgelendirmeleri inceler ve çalışmaları denetler. Bu bildirimin ve
belgelerin doğru olmadığının tespit edilmesi halinde işletmeler hakkında
2872 sayılı Kanunun ilgili maddelerine göre cezai müeyyide veya idari
yaptırım uygulanır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Ambalaj
Atıklarının Kaynağında Ayrı Toplanması
Ambalaj
atıklarının kaynağında ayrı biriktirilmesi
MADDE
26 – (1) Kullanılan malzemeye ve
oluştuğu kaynağa bakılmaksızın, tüketim sonucu oluşan ambalaj atıkları
çevre kirliliğinin azaltılması, düzenli depolama tesislerinden azami
istifade edilmesi ve ekonomiye katkıda bulunulması amacıyla oluştukları
yerlerde diğer atıklardan ayrı olarak biriktirilmek zorundadır. Ambalaj
atığı üreticileri, oluşturdukları ambalaj atıklarını diğer atıklardan ayrı
olarak biriktirmekle yükümlüdürler.
(2) Apartman, site yönetimleri,
okullar, üniversiteler, kamu kurum ve kuruluşları, hastaneler, oteller,
lokantalar, büfeler, şehirlerarası otobüs terminalleri, havayolu
terminalleri, demiryolu istasyonları, limanlar, sağlık kuruluşları, spor
kompleksi, organize sanayi bölgeleri, sanayi siteleri, serbest bölge yönetimleri,
marketler, satış noktaları, fabrikalar, iş ve alışveriş merkezleri,
stadyumlar gibi ambalaj atığının oluştuğu benzeri yerlerde ilgili
yönetimler, ambalaj atıklarını diğer atıklardan ayrı olarak biriktirmek ve
bu Yönetmelikte tanımlanan toplama sistemine verilmek üzere hazır etmekle
yükümlüdürler.
(3) Belediye mücavir alan
sınırları dışında kalan turistik tesis işletmeleri ve organize sanayi
bölgeleri de tüketim sonucu oluşan ambalaj atıklarını diğer atıklardan ayrı
olarak biriktirmek ve bu Yönetmelikte tanımlanan toplama sistemine vermekle
yükümlüdürler.
(4) Kaynakta ayrı toplama
çalışmasını bu Yönetmelikte tanımlandığı şekilde gerçekleştiren ilçe
belediyesi sınırları içerisinde yer alan atık üreticileri, oluşturdukları
ambalaj atıklarını, atıkların toplanmasından sorumlu olan belediyelere
ve/veya belediye ile anlaşma yapan lisanslı toplama ayırma tesislerine
vermekle yükümlüdürler.
Ambalaj
atıklarının ayrı toplanma zorunluluğu
MADDE
27 – (1) 10/7/2004 tarihli ve 5216
sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesi kapsamında, ambalaj
atıklarının kaynağında ayrı toplanmasından büyükşehir belediye sınırları
içerisinde ilçe belediyeleri ve ilk kademe belediyeleri sorumludur.
3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 14 üncü maddesi kapsamında,
ambalaj atıklarının kaynağında ayrı toplanmasından il belediyeleri
sınırları içerisinde il ve ilçe belediyeleri sorumludur.
(2) Belediyeler, tüketim sonucu
oluşan ambalaj atıklarının kaynağında ayrı toplanmasını sağlamak amacıyla,
ambalaj atıkları yönetim planı hazırlamakla yükümlüdürler. Belediyeler
tarafından, bu yönetim planının hazırlanması konusunda lisanslı/geçici
çalışma izinli işletmeler, piyasaya sürenler ve/veya yetkilendirilmiş
kuruluşlar ile sözleşme yapılır. Bu plan ve sözleşme doğrultusunda
yürütülecek kaynağında ayrı toplama çalışmalarında, toplanan ambalaj
atıkları lisanslı/geçici çalışma izinli toplama ayırma tesislerine
getirilir.
(3) Ayrı olarak biriktirilen
ambalaj atıkları, hazırlanan ambalaj atığı yönetim planları doğrultusunda ilgili
belediye veya ilgili belediyenin sözleşme yaptığı lisanslı/geçici çalışma
izinli toplama ayırma tesisi işletmelerince toplanır. Ambalaj atıklarının
bunların dışındaki kişiler tarafından toplanması ve alınması yasaktır.
(4) Kaynakta ayrı toplama çalışmalarının
belediyeler tarafından doğrudan yapılamaması durumunda bu atıklar,
belediyelerce bedel talep edilmeksizin lisanslı/geçici çalışma izinli
toplama ayırma tesislerine toplattırılır ve ekonomiye kazandırılır.
(5) Ekonomik işletmeler ve/veya
yetkilendirilmiş kuruluşlar, ambalaj atığı yönetim planı doğrultusunda
yapılan sözleşmeler çerçevesinde belediyeler tarafından ayrı toplanan veya
lisanslı/geçici çalışma izinli işletmelere toplattırılan ambalaj atıklarını
geri almakla veya aldırmakla yükümlüdürler.
(6) Belediyeler, lisanslı geri
kazanım tesisleri ile lisans başvurusunda bulunacak olan tesislerin
çalışmalarına yardımcı olur ve çalışabilecekleri uygun çalışma alanları
gösterir. Bu alanlar belediye imar planları üzerinde belirtilir,
işaretlenir ve altyapı hizmetleri öncelikle yapılır.
(7) Bu Yönetmelik kapsamındaki
ambalaj atıklarının evsel atık toplama araçlarına alınması, düzenli
depolama sahalarına kabulü ve depolanması yasaktır.
Ambalaj
atıklarının satış noktalarında ayrı biriktirilmesi
MADDE
28 – (1) Satış noktaları, ambalaj
atıklarının geri kazanılmasını sağlamak için atıkların nihai tüketiciden
ayrı toplanmasını ve türlerine göre tasnifini sağlamak üzere ambalaj atığı
toplama noktaları oluşturmakla yükümlüdürler.
(2) Satış noktalarında oluşan
ambalaj atıklarının ve ambalaj atığı toplama noktalarında biriktirilen
ambalaj atıklarının geri kazanımını sağlamak üzere Bakanlıktan lisans almış
toplama ayırma tesisleri ile anlaşmalar yapmakla yükümlüdürler. Satış
noktasının bulunduğu ilçe belediyesi sınırları içerisinde, ambalaj
atıklarının kaynağında ayrı toplanması konusunda hazırlanmış ve Bakanlığa
sunulmuş ambalaj atığı yönetim planı mevcut ise bu durumda satış noktası,
ambalaj atıklarını bu plan kapsamında toplama faaliyetini gerçekleştiren
lisanslı/geçici çalışma izinli toplama ayırma tesisine verir.
(3) Satış noktaları, plastik
poşet kullanımını en aza indirmek amacıyla gerekli tedbirleri almakla ve bu
doğrultuda alınan tedbirleri içeren bilgileri her yıl Şubat ayı sonuna
kadar il çevre ve orman müdürlüklerine gönderirler.
Ayrı
toplama sistemleri
MADDE
29 – (1) Ayrı toplama sistemleri,
bölgenin demografik, coğrafik ve sosyo-ekonomik yapısına göre uygun şekilde
belirlenir ve uygulanır.
(2) Ambalaj atıklarının
kaynağında ayrı toplanmasına yönelik her türlü ekipman mavi renkli, sadece
cam ambalaj atıklarının ayrı toplanması için kullanılan kumbaralar yeşil
ve/veya beyaz renkli olur. Başta ambalaj atıkları ayrı toplama poşetleri ve
kumbaralar olmak üzere bu ekipmanların üstünde ayrı toplanacak ambalaj
atıkları ile atılmayacak atık türleri şekil ve yazı ile açık olarak
belirtilir. Ambalaj atıklarının toplanması ve taşınmasında kullanılacak
araçların üzerinde Ambalaj Atığı Toplama Aracı ifadesi bulunur, ayrı
toplanacak ambalaj atıkları ile atılmayacak atık türleri yazı ile
belirtilir ve şekil ile gösterilir. Bu yazı ve şekiller kolayca
okunabilecek ve anlaşılabilecek boyutlarda tasarlanır.
(3) Ambalaj atığı biriktirme
ekipmanlarında biriktirilen ambalaj atıklarının yetkili olmayan kişiler tarafından
toplanmasını önlemek amacıyla belediye tarafından gerekli tedbirler alınır.
Toplanan
ambalaj atıklarının geri kazanılması
MADDE
30 – (1) Doğal kaynakların
korunması, sürdürülebilir üretimin sağlanması, depolanacak atık miktarının azaltılması
ve ekonomik değer yaratılması amacıyla ambalaj atıklarının geri kazanılması
ve yeniden üretim sürecine sokulması zorunludur. Bu amaçla toplanan ambalaj
atıklarının lisanslı geri dönüşüm tesislerine verilmesi zorunludur.
Ekonomik işletmeler veya yetkilendirilmiş kuruluşlar, ayrı toplanan veya
toplattırılan ambalaj atıklarını geri almakla veya aldırmakla
yükümlüdürler.
(2) Ambalaj üreticileri geri
kazanımın sağlanması için kapasitenin oluşturulmasından ve bu Yönetmeliğin
14 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan temel şartların yerine
getirilmesinden sorumludurlar.
Eğitim
ve bilgilendirme
MADDE
31 – (1) Bakanlık, mahallin en
büyük mülki amiri, belediyeler, ambalaj üreticileri, piyasaya sürenler,
yetkilendirilmiş kuruluşlar, satış noktaları, lisanslı toplama ayırma ve
geri dönüşüm işletmeleri; ambalaj atıklarının kaynağında ayrı toplanması,
tekrar kullanımı, geri dönüşümü ve geri kazanımı konularındaki rolleri ile
piyasada mevcut ambalaj malzemeleri üzerindeki işaretlemelerin anlamları
konusunda, tüketicileri ve kamuoyunu bilgilendirmekle ve duyarlılığı
geliştirmek üzere eğitim çalışmaları yürütmek, koordine etmek veya bu
amaçla yapılan çalışmalara katılmak ve katkıda bulunmak zorundadırlar.
ALTINCI BÖLÜM
Ambalaj Atıkları Geri Kazanım Tesislerine
Lisans Verilmesi
Lisans
verilmesi
MADDE
32 – (1) Ambalaj atıklarının
toplanması ayrılması ve geri dönüştürülmesi amacıyla faaliyet gösteren veya
göstermek isteyen gerçek ve tüzel kişiler tesisleri için Bakanlıktan lisans
almak zorundadırlar. Faaliyet sahibi, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-6
Toplama Ayırma Tesisleri İçin Yapılacak Lisans Başvuru Dosyasında Bulunması
Gereken Bilgi ve Belgeler’in yer aldığı lisans başvuru dosyası ile tesisin
bulunduğu il çevre ve orman müdürlüğüne başvurur. Faaliyet sahibi, toplama
ayırma ve geri dönüşüm faaliyetlerinden her ikisini yapması halinde tek
dosya ile başvurur. Başvuru dosyası, il çevre ve orman müdürlüğü tarafından
incelenir, varsa eksiklikler tamamlanır ve Bakanlığa gönderilir.
(2) Bakanlık tarafından başvuru
dosyasında eksiklik tespit edilmesi halinde dosya il çevre ve orman
müdürlüğüne iade edilir. Lisansa konu tesise ait bilgi ve belgelerin
tamamlanmasının ardından tesis Bakanlık tarafından yerinde incelenir.
(3) Toplama ayırma tesisi
lisans başvurularında, tesise en fazla altı ay süre ile geçici çalışma izni
verilir. Geçici çalışma izni süresi uzatılmaz. Geçici çalışma izni alan
işletme ile il, ilçe ve/veya ilk kademe belediyeleri, piyasaya sürenler
ve/veya yetkilendirilmiş kuruluşlar arasında bir sözleşme yapılır. Yapılan
sözleşme doğrultusunda ambalaj atığı yönetim planı hazırlanır ve ilgili
belediye tarafından Bakanlığa onaylanmak üzere sunulur. Bu planda; nüfus,
oluşan atık miktarı, atık kompozisyonu, kaynakta ayrı toplama konusunda
verilecek eğitim programları, kullanılacak toplama araçları, poşet ve/veya
konteyner sayıları, kapasiteleri, ayrı toplama noktaları, ayrı toplama gün
ve saatleri, ambalaj atıklarının toplanacağı cadde, sokak ve mahalle
sayıları ve benzeri bilgiler yer alır. Ambalaj atıkları yönetim planına
ilişkin esaslar Bakanlıkça belirlenir. Geçici çalışma izni süresi
içerisinde, sunulan ambalaj atığı yönetim planının uygun bulunması halinde,
izin süresinin bitiminden itibaren geçerli olmak üzere tesise Bakanlık
tarafından Toplama Ayırma Tesisi Lisansı verilir.
(4) Geri dönüşüm tesisi lisansı
başvurularında ise, tesisin yerinde incelenmesinin ardından tesis
kriterleri sağlıyorsa, tesise Bakanlık tarafından Geri Dönüşüm Tesisi
Lisansı verilir.
(5) Bu lisanslar, lisansa konu
olan tesis için verilir, üç yıl süreyle geçerlidir ve hiç bir şekilde
devredilmez. Lisans şartlı olarak verilmez.
(6) Geçici çalışma izni
içerisinde toplanan ayrılan ambalaj atıklarına ilişkin veriler işletme
tarafından her ay düzenli olarak internet ortamında doldurularak Bakanlığa
gönderilir. Lisans süresi içerisinde toplanan ayrılan ve geri dönüştürülen
ambalaj atıklarına ilişkin veriler işletme tarafından her ay düzenli olarak
sadece internet ortamında doldurulur. Toplama ayırma tesisleri için; ilgili
belediye tarafından Bakanlığa sunulan ambalaj atığı yönetim planındaki
gelişme durumuna ilişkin rapor, lisanslı işletme, piyasaya sürenler ve/veya
yetkilendirilmiş kuruluşlar ile birlikte hazırlanarak yine ilgili belediye
tarafından altı ayda bir Bakanlığa sunulur.
(7) Lisans süresinin bitiminden bir ay
önce, tesis bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-6 Toplama Ayırma Tesisleri
İçin Yapılacak Lisans Başvuru Dosyasında Bulunması Gereken Bilgi ve
Belgeler’de belirtilen şartları taşımaya devam ediyorsa lisans sahibi,
lisansın yenilenmesi amacıyla, tesis için alınmış olan ve süresi sona eren
resmi belgeler ile birlikte Bakanlığa başvurur. Lisans verilmesi ve
yenilenmesi aşamasında Bakanlık ilave bilgi ve belge isteyebilir. Bakanlık,
tesise ait lisansın yenilenmesini uygun görmesi halinde, eski lisansın
bitiş tarihi itibariyle geçerli olmak üzere tesisin lisansını yeniler.
Toplama ayırma tesisi lisanslarının yenilenmesinde, altı ayda bir Bakanlığa
sunulacak olan gelişme raporundaki durum göz önünde bulundurulur.
(8) Bakanlık lisans verdiği
tesisleri, ilgili il çevre ve orman müdürlüğüne, ilgili belediyeye ve
yetkilendirilmiş kuruluşlara bildirir.
(9) Fabrikalardan kaynaklanan
defolu ürünleri, piyasaya sürülmemiş ambalajlar ve benzeri üretim artıkları
ile ambalaj atığı tanımına girmeyen boru, saç levha, demir-çelik hurdaları,
kumaş atıkları ve benzeri ambalaj dışı diğer değerlendirilebilir atıkları
toplayan ayıran ve geri dönüştüren işletmeler bu Yönetmelik kapsamı
dışındadır. Bu konuda faaliyet gösteren işletmeler bu Yönetmelikteki lisans
uygulaması için Bakanlığa başvuramazlar.
Toplama
ayırma tesislerinin sağlaması gereken kriterler
MADDE
33 – (1) Toplama ayırma tesisleri
aşağıda belirtilen kriterleri sağlar.
a) Tesisin açık ve kapalı
alanının toplamı, en az 1.000 m2 olması gerekir. Bununla ilgili tapu sicil
kaydı ve benzeri resmi belgeler başvuru dosyasına eklenir.
b) Tesisin açık ve kapalı
alanının zemininin beton olması, ambalaj atıklarının ayrıştırılacağı alanın
kapalı olması gerekir.
c) Tesisin, etrafı dışarıdan
görülmeyecek şekilde en az üç metre yüksekliğinde çevrili, temiz, bakımlı
ve boyalı olması gerekir.
ç) Tesiste çevre sorumlusu
olarak en az bir çevre mühendisi çalıştırılır ancak, aynı ilde tek tüzel
kişiliği olan birden fazla tesis için bir çevre mühendisinin çalıştırılması
yeterlidir. Lisans alınması durumunda, çevre sorumlusunun tesiste
çalıştığını gösteren belgelerin dört aylık dönemler halinde Bakanlığa
gönderilmesi gerekir.
d) Başvurusu yapılan tesisin
lisans kapsamında değerlendirilebilmesi için, esas faaliyetinin, ambalaj
atıklarının toplanması ayrılmasına yönelik olması gerekir.
e) Karışık ambalaj atığı
getirilen ayırma tesislerinde, kapasiteyi karşılayacak şekilde bir ambalaj
atığı ayırma bandı bulunması gerekir. Malzeme türüne göre ayrıştırılacak
ambalaj atıkları için, ayırma bandının kenarlarında belirli aralıklar ile
ayırma gözleri bulunur. Bu gözlerin altında, türlerine göre ayrıştırılan
ambalaj atıkların biriktirilmesi amacıyla tesis içerisinde kolayca hareket ettirilebilecek
konteynırlar olması gerekir.
f) Tesiste ihtiyaca göre en az
bir pres makinesi olması gerekir.
g) Ambalaj atığı toplama
araçlarının, bu Yönetmelikte belirtilen hususlara uygun olarak tasarlanması
gerekir. Tesiste en az iki adet ambalaj atığı toplama aracı bulunur ve
araçlara ait ilgili resmi belgelerin dosyaya eklenmesi gerekir.
ğ) Tesisin kapalı alanlarında
koku oluşmasını önleyecek şekilde gerekli önlemler alınır gerekirse
havalandırma sistemi bulunur.
h) Tesis, günlük olarak
temizlenebilir, dezenfekte edilebilir bir yapıya sahip olmalıdır. Yıkama
işlemi sonrası oluşan suların tesisten kolaylıkla akışının sağlanabilmesi
için gerekirse zeminine eğim verilir, temizlikten kaynaklanan sular için
toplama kanalları ve ızgara sistemi bulunur.
ı) Tesise gelen, ayrılan ve
satılan ambalaj atıklarına ait bilgilerin kaydedileceği bir bilgisayar veri
kayıt sistemi bulunur.
i) Tesiste çalışan personelin
sayısına ve çalışma şartlarına uygun olarak düzenlenmiş tuvalet, lavabo,
soyunma odası, yemekhane ve benzeri sosyal üniteler bulunur.
j) Tesiste çalışan personelin
bilgi düzeyini yükseltmek için bir eğitim planı oluşturularak, personele
ambalaj atıklarının kaynağında ayrı toplanması, atıkların ayrıştırılması,
kayıtların tutulması, tesisin düzenli olarak işletilmesi, temizliği ve
günlük bakımı konularında eğitim verilir.
k) Ticaret Sicil Gazetesi,
ticaret ya da sanayi odası faaliyet belgesi gibi belgelerde; şirketin,
ambalaj atıklarının toplanması ayrılması konusunda faaliyet gösterdiğine
dair bir bilgi yer alır.
Geri
dönüşüm tesislerinin sağlaması gereken kriterler
MADDE
34 – (1) Geri dönüşüm tesisleri
aşağıda belirtilen kriterleri sağlar.
a) Tesisin açık ve kapalı
alanının zemini beton olması, geri dönüşüm faaliyetinin gerçekleştirildiği alanın
tamamının kapalı olması gerekir.
b) Tesisin etrafı dışarıdan
görülmeyecek şekilde en az üç metre yüksekliğinde çevrili, temiz, bakımlı
ve boyalı olması gerekir.
c) Başvurusu yapılan tesisin
lisans kapsamında değerlendirilebilmesi için, tesisin esas faaliyet
konusunun ambalaj atıklarının geri dönüşümü olması gerekir.
ç) Tesisin kapalı alanlarında
koku oluşmasını önleyecek şekilde gerekli önlemler alınır, gerekirse
havalandırma sistemi bulunur.
d) Tesis günlük olarak
temizlenebilir, dezenfekte edilebilir bir yapıya sahip olmalıdır. Yıkama
işlemi sonrası oluşan suların tesisten kolaylıkla akışının sağlanabilmesi
için gerekirse zemin eğimli olmalı, temizlikten kaynaklanan sular için
toplama kanalları ve ızgara sistemi bulunur.
e) Tesise gelen, ayrılan ve
satılan ambalaj atıklarına ait bilgilerin kaydedileceği bir bilgisayar veri
kayıt sistemi bulunur.
f) Tesiste çalışan personelin
sayısına ve çalışma şartlarına uygun olarak düzenlenmiş tuvalet, lavabo,
soyunma odası, yemekhane ve benzeri sosyal üniteler bulunur.
g) Tesiste çalışan personelin
bilgi düzeyini yükseltmek için bir eğitim planı oluşturularak, personele
ambalaj atıklarının geri dönüşümü, kayıtların tutulması, tesisin düzenli
olarak işletilmesi, temizliği ve günlük bakımı konularında sürekli olarak
eğitim verilir.
ğ) Ticaret Sicil Gazetesi,
ticaret ya da sanayi odası faaliyet belgesi, kapasite raporu gibi
belgelerde; şirketin, ambalaj atıklarının geri dönüşümü konusunda faaliyet
gösterdiğine dair bir bilgi yer alır.
Lisansın
iptali
MADDE
35 – (1) Bakanlık merkez teşkilatı
ve/veya ilgili il çevre ve orman müdürlüğünce;
a) Bakanlığa sunulan ambalaj
atığı yönetim planı doğrultusunda, ayrı toplama çalışmalarının
yürütülmediğinin,
b) Gelişme raporlarının
Bakanlığa gönderilmediğinin,
c) Aylık bildirimlerin
gönderilmediğinin,
ç) Piyasaya sürenlere,
yetkilendirilmiş kuruluşlara verilen belgelerin doğru olmadığının,
d) Lisansın geçerli olduğu
adresin dışında ve başka amaçlar için kullanıldığının,
tespit edilmesi hallerinde
ilgili il çevre ve orman müdürlüğünce işletmeciye 2872 sayılı Kanunda
öngörülen cezai müeyyide veya idari yaptırım uygulanır ve Bakanlık
tarafından lisans iptal edilir.
(2) Lisansı iptal edilen
işletme bir yıl süre ile lisans talebinde bulunamaz. Ancak faaliyet sahibi,
bu sürenin sonunda bu Yönetmeliğin 32 nci maddesine göre yeniden Bakanlığa
lisans başvurusunda bulunabilir.
(3) Bakanlık lisansını iptal
ettiği tesisleri, il çevre ve orman müdürlüğüne, ilgili belediyeye ve
yetkilendirilmiş kuruluşlara bildirir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Ambalaj
komisyonu
MADDE
36 – (1) Ambalaj komisyonu;
Bakanlığın uygun göreceği yetkilendirilmiş kuruluşlar, ambalaj üreticileri,
piyasaya sürenler, büyükşehir belediyeleri, il belediyeleri, ilçe
belediyeleri, lisanslı toplama ayırma ve geri dönüşüm tesisleri, satış
noktaları ve ilgili diğer sektörlerin yetkili temsilcilerinden oluşur. Bu
komisyon, Bakanlık temsilcisinin başkanlığında gerektiğinde toplanır.
(2) Ambalaj komisyonu,
Bakanlığın belirleyeceği gündem doğrultusunda çalışmalarına başlar, bu
Yönetmelik doğrultusunda yürütülen çalışmaları ve uygulamaları
değerlendirir ve yönlendirici kararlar alır.
Ayrı
bertaraf edilmesi gereken ambalaj atıkları
MADDE
37 – (1) 11/7/1993 tarihli ve
21634 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Kimyasallar Yönetmeliği
kapsamındaki maddeler ve müstahzarlar ile kontamine olmuş ambalajların,
22/7/2005 tarihli ve 25883 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tıbbi
Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamındaki atıkların ambalajlarının,
14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli
Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamındaki atıkların ambalajlarının,
toplanması, taşınması ve bertarafı yukarıda belirtilen ilgili mevzuat
hükümlerine göre yapılır.
Denetim
MADDE
38 – (1) Bu Yönetmelik
kapsamındaki bütün faaliyetlerin, ilgili mevzuata uygun olarak yapılıp
yapılmadığını denetleme yetkisi Bakanlık merkez teşkilatı ile il çevre ve
orman müdürlüğüne aittir.
İdari
Yaptırım
MADDE
39 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine
aykırı hareket edenler hakkında; 2872 sayılı Kanunda öngörülen cezai
müeyyide ve idari yaptırım hükümleri uygulanır.
Yürürlükten
kaldırılan yönetmelik
MADDE
40 – (1) 30/7/2004 tarihli ve
25538 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ambalaj ve Ambalaj Atıklarının
Kontrolü Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin
yayımından önce verilen toplama ayırma ve geri dönüşüm tesisi lisansları
lisans süreleri bitimine kadar geçerlidir.
(2) Bu Yönetmeliğin yayımından
önce Bakanlığa başvurarak toplama ayırma tesisi geçici çalışma izni almış
olan işletmelerin lisans işlemleri bu Yönetmeliğin 32 nci maddesinin üçüncü
fıkrasında belirtilen hükümlere göre altı aylık geçici çalışma izni
verilerek, geri dönüşüm tesisi geçici çalışma izni almış olan işletmelerin
lisans işlemleri ise bu Yönetmeliğin 32 nci maddesinin dördüncü fıkrasında
belirtilen hükümlere göre devam eder.
(3) Bu Yönetmeliğin yayımından
önce Bakanlıktan ön lisans alarak lisans başvurusunda bulunan işletmelerin
lisans işlemleri bu Yönetmeliğin 32 nci maddesinin ikinci fıkrasında
belirtilen hükümlere göre devam eder.
(4) Bu Yönetmeliğin yayımından
önce Bakanlıktan ön lisans alan işletmeler, ön lisans başvurusunda bulunan
işletmeler, bu Yönetmeliğin 32 nci maddesine göre ilgili il çevre ve orman
müdürlüklerine lisans başvurusunda bulunurlar.
Yürürlük
MADDE
41 – (1) Bu Yönetmeliğin;
a) 23 üncü maddesinin ikinci
fıkrasının (a) ve (b) bentleri 1/1/2009 tarihinde,
b) 23 üncü maddesinin ikinci
fıkrasının (c) bendinde yer alan lisans şartı 1/1/2010 tarihinde,
c) 19 uncu maddesinde yer alan
malzemeye göre yıllık geri kazanım hedefleri ile 24 üncü maddesi 1/1/2005
tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,
d) Diğer maddeleri ise yayımı
tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE
42 – (1) Bu Yönetmelik
hükümlerini, Çevre ve Orman Bakanı yürütür.
Ekleri İçin Tıklayınız
|